Opdracht 2: Observeer een les Godsdienst of godsdienstig moment.
Noteer in je portfolio hoe de 5 geboden van goed godsdienstonderwijs aan bod komen. Je bent zelf verantwoordelijke voor het creëren van voldoende oefenkansen.
Ik heb een lesje gevolgd bij het 5de studiejaar. En ik wist eigenlijk niet echt wat ik er van moest verwachten. Maar tot mijn verbazing was dit echt wel een goede les.(denk ik dan toch). Heel anders dan in mijn tijd. Toen was het zitten, kijken en luisteren naar saaie theorie.
1) Verken met de kinderen de levensbeschouwelijke dimensie van het leven (groei). Geen catechese.
Dit was echt wel waar de juf constant aandacht aan besteedde. Ze ging altijd in op de vragen van de kinderen en vaak dwaalden ze helemaal af van het thema maar ik vond dit wel altijd zinvol omdat je moet inspelen op waar de kinderen zich op dat moment vragen over stellen. Maar het was wel mooi hoe ze dit deed: ‘omdat ze toch altijd weer een link of samenhang gebruikte naar Jezus of zijn verhalen en rituelen.
Er kwam een hele mooie levensvraag aan bod van een kindje: ‘ Is Jezus wel echt geboren op 25 december’. Ze zei heel eerlijk dat ze het zelf niet wist maar dat het wel ongeveer rond die tijd was en dat de algemene Kerk dit heeft beslist dat het op 25 december is.
2) Wek daarbij hun belangstelling op voor elementen van christelijk geloven (traditie).
Ze maakten aan het begin van de les een kruisteken en ze zeiden samen het Onze Vader op. En ze staken ook enkele kaarsen aan.
Het was het thema Allerheiligen maar ondertussen vertelden ze aan de kinderen ook al de andere Kerkelijke feestdagen.
Ze vertelde over het kerkhof.
Ze startte meestal de theorie in 1 zin , ze vroeg de mening dan van de kinderen en zo vertelde ze dan verder over het geloof maar aan de hand van wat de kinderen dan vertelden. En zo had ze toch alles vertelt zonder dat het saaie theorie werd.
3) Geef de kinderen kansen om zelf actief te leren, verkennen, na te denken, te ontdekken,…
De juf gebruikte een mooie zin over de groei: ‘ Het stopt niet bij de dood ,in liefde leeft de dierbare verder’. Hierbij werden de kinderen aan het denken gezet.
Een kindje zei : ‘ ik leg altijd bloemen op het graf van oma want bloemen zijn een teken van liefde’ . Dit kindje had de zin goed begrepen en erover nagedacht.
Ook moesten de kinderen in groepjes op een groot blad de levensvraag schrijven: “ Iedereen heeft 3 levens”. Hierbij moesten ze dan van alles schrijven wat hun mening hierbij is of wat ze er van vinden. Hierbij kwamen heel veel verschillende meningen aanbod. Dus dit hoort eigenlijk al bij gebod 4 dat er een grote verscheidenheid was. De juf speelde hier goed op in en ze vond ieders antwoord goed, ook al waren er soms fantasie verhalen bij, toch gaf ze dit aandacht. Zo vond ik dat ze de kinderen leerde om respect te hebben voor elkaars mening.
De juf gaf prenten door in groepjes en ze mochten eerst van de juf zelf ontdekken en nadenken over wat er precies op de prenten stond daarna gingen ze ze samen bespreken. (waren prenten over urnes, verschillende soorten graven, …) ( kan ook weer voor gebod 4 : ieder kind heeft een ander idee erover)
4) Maak verscheidenheid binnen en buiten de klas zichtbaar en relevant voor het groeien op levensbeschouwelijk vlak.
Er was een Nederlandse jongen in de klas. En ze vroeg geregeld aan die jongen: ‘ Is dat bij jullie ook zo of is dit anders’. Zo wilde ze de kinderen leren dat er een heel veel verschil is en dat niet iedereen hetzelfde handelt of denkt.
Ze respecteert ieders mening.
5) Bied de kinderen ruimte om hun eigenheid als mens en gelovige te vinden , te uiten , te vieren ook.
De kinderen moesten het even stil maken en aan een mooie herinnering denken van een overleden dierbare of iets in stilte tegen hun vertellen.
Wat ik ook nog heel goed vond van de juf was : ze had een tekst en de kinderen mochten hiervan zelf om de beurt en stukje van voorlezen. Maar ze liet de kinderen kiezen als ze liever niet wilden lezen mochten ze de tekst gewoon verder geven. Ze pushte de kinderen niet.
Ze zette ook nog een heel mooi liedje op van clouseau ‘ afscheid van een vriend’ . Ze mochten doen wat ze wilden en dit op hun eigen manier beleven. De meesten zongen gewoon mee. Maar er waren er ook die aan de andere kant in de klas gingen zitten waar het rustig was. Eentje moest zelfs een beetje huilen. Ik stond hiervan echt perplex , de juf had hiervan niks gezegd maar blijkbaar wisten de kinderen wel dat ze zoiets op hun eigen manier mogen beleven en uiten. (is waarschijnlijk begin vh jaar wel gezegd of zo). Dat zoiets kan vond ik gewoon prachtig. De juf straalde ook echt rust uit en ik denk dat de kinderen dit ook wel aanvoelen en zichzelf mogen en kunnen zijn bij de juf. Er was ook niemand die ermee lachte of een grapje maakte.
Chapeau dat je als juf zoiets klaarkrijgt op de dag van vandaag.
Na het lied mochten de kinderen op een blad een tekening maken of een korte tekst of gebedje neerschrijven wat hun ervaring of idee is bij het woordje afscheid. Dit vond ik ook goed gedaan van de juf. Want veel kinderen kunnen hun gevoelens niet verwoorden maar in een tekening kun je dan toch ontdekken als juf hoe ze zich voelen op dat moment.
De kinderen hadden ook van alles mogen meebrengen waar zij troost in vinden als ze verdriet hebben. Hier hadden ze een mooi hoekje van gemaakt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten